Mijn dochter is ruim drieënhalf en was nog bijzonder content met het dragen van een luier. Ook voor een smerige pamper trok zij haar neus niet op. Sterker nog, ze bleef er lekker in lopen. Aangezien ze de basisschoolleeftijd nadert, was er noodzaak hier eens wat aan te doen. ‘Na de Kerstmis doen we de luier uit, ok? Grote meisjes hebben geen luier meer.’ Ze stemde in, maar wist niet goed waarmee. Of ze wilde het niet weten.

Dweilen
De Kerstmis trok aan ons voorbij en op de derde kerstdag ging de luier uit. Het was dweilen met de kraan open. ‘Oeps, alweer vergeten te plassen, mama.’ Net toen ik met de handen in het haar de zoveelste natte broek rechtstreeks de wasmachine in mikte, kwam er verbetering. Ondersteund door een stickertjessysteem en kleine cadeautjes als beloning, leek een glansrijke schoolcarrière ineens toch tot de mogelijkheden te behoren.

Glimmen
De stickertjes waren een wonderlijk middel. Springend en juichend werd met de grootste precisie een glimmend dieren- of cijferstickertje gekozen en geplakt, waarna telkens weer werd uitgeteld hoeveel stickers er nog nodig waren voor het volgende kleine cadeautje.

Stickers zijn top.

Badges
Vandaag was ik bij een collega software leverancier die zich specialiseert in het automatiseren van leren en digitale leeromgevingen. Er werd een inkijkje in de software gegeven en op een zeker moment passeerden wij het station ‘badges’. Een heel nieuwe trend die de wereld gaat veroveren, aldus de presentator. Harvard ondersteunt het al.

Rugzakje
Wat het is? Nou ja een soort stempel voor de dingen die je geleerd hebt. Het is een initiatief van Mozilla (van Firefox, weet u wel). Als mens kun je bij Mozilla een rugzakje (ja, zo heet het echt) aanmaken en daar kunnen organisaties en scholen dan badges in stoppen. Scholen en organisaties moeten zich dan aansluiten bij dit badgessysteem, wat overigens open en voor iedereen beschikbaar is, en dan mag je lekker gaan uitdelen. ‘Hup, jij hebt mijn college bijgewoond; kijk eens, mooie zilveren badge voor jou.’

Wenkbrauw
Al jouw mooie glimmende stickertjes kun je dan bijvoorbeeld op je LinkedIn profiel laten zien. Mijn cynische zelf is niet meer te houden en ik trek al tijdens de presentatie voorzichtig een wenkbrauw op. Ze willen weer aandacht hoor, de mensen. ‘Joehoe, kijk mij eens met al mijn badges! Veel heb ik, hè?’

Dan de hamvraag: na hoeveel badges krijg je eigenlijk een klein cadeautje?

Arrogant
Zelf was hij ook sceptisch, zegt hij, maar het is echt succesvol. De mensen vinden het leuk. Dat geloof ik dan weer direct. Als ik op mijn 32^e nog legitiem een stickerkaart mag volplakken, ben ik daar eigenlijk ook niet op tegen. En eerlijk is eerlijk, wie is er nou niet zo arrogant dat hij zijn volle stickerkaart niet onder iedereens neus wil wrijven.

Flippo’s
Het is wel gevaarlijk natuurlijk. Vroeger had ik een vriendinnetje dat altijd alle Flippo’s al had, voordat ik nog maar op de helft was met sparen. Zelfs die hele, hele zeldzame had ze dan. Zoiets is niet goed voor de vriendschap. Zeker niet, omdat zij blijkbaar veel meer chips mocht eten dan ik. Scheeflopende badges binnen de collegiale sfeer zijn misschien wel net zo gevaarlijk. Al die openlijke aanprijzerij kent dan toch ook een keerzijde. Voordat je het weet krijg je de bijnaam ‘studiebol’ of ‘nerd’. En dan mag je ineens niet meer mee lunchen. Maar stiekem is iedereen jaloers.

Stickerkaart
Ach ja, we zullen zien hoe het loopt. Voorlopig is de kaart van mijn dochter nog niet vol, dus heb ik nog andere stickertjes te plakken. Misschien dat ik daarna aan mijn eigen stickerkaart begin. Ik hoop wel dat er ook glimmende dieren- en cijferbadges zijn.