De zon schijnt vandaag niet. Het is één en al regen dat de straatstenen raakt. Ik zit warm en droog binnen, terwijl de tuin lijkt te huilen om het leed van de weersomstandigheden.

Er is niets verdrietiger dan felgekleurd kinderspeelgoed dat argeloos door de tuin verspreid ligt te verdrinken in de neerslag. Rondslingerende bruine bladeren aan de voet van een rood-blauwe peuterglijbaan en een bal die door de wind zachtjes door de tuin gerold wordt. De speeltent ligt omgewaaid op het gras.

De herfst maakt een punt.

Van mij hoeft het niet zo.