Madrid

Torens hoger dan mijn verwachtingen
Zie ze statig in de zon verrijzen
Voor de blikken van toeristen
Die hun aanwezigheid bewijzen

De tand des tijds heeft niets gegeten
Het zware vergaan is hier gestold
In de behouden aanblik van het steen
Is de tijd slechts uitgehold

Met amper tijd aan mijn zijde
Beschouw ik de groteskheid van het bestaan
Dat gewoon hier zwelgt en zonder reden
Mijn lichaam dwingt het te ondergaan

Er is niets nodig, alleen dat beeld
Een moment verruild voor eeuwig leven
Er is geen noodzaak voor geduld
Als je oneindigheid is gegeven


Towering over my expectations
They rise brightly in the sun
Where tourists show their patience
And prove their existence is not done

Father time did good in keeping
His children up and awake
While stone walls are safely sleeping
The clock has simply hit a break

With time so fleetingly by my side
I watch their grotesque show and tell
That just dwells and without pride
Takes my body under their spell

I want nothing, just this is all
A moment for eternity to teach
How the longing for patience falls
When there is no end left to reach

Madrid

Een gedachte over “Madrid

Plaats een reactie