De loempiaverkoper had een topdag gehad. Bijna alles was uitverkocht. ‘En het begon gewoon vanmorgen vroeg al. Ik wist niet wat me overkwam’, glundert hij van oor tot oor. Wat lief, denk ik. Zijn loempia’s zijn schijnbaar super populair en hij is helemaal overrompeld door zijn succes. Zoonlief is dan ook dolenthousiast over de Vietnamese frituurhap, nadat hij er één soldaat gemaakt heeft. Ik krijg een gedetailleerd verslag over smaak, samenstelling en het niveau van pittigheid van de bijgeleverde saus.

Bij de bakker staan twee jonge meisjes broodpakketjes en taart in te pakken. Vanavond hebben ze een personeelsfeestje en ze zijn ook al bijna klaar met werken, vertellen ze aan de vrouw voor mij. De meisjes hebben het zichtbaar leuk samen en kijken uit naar de komende uren. Ze werken onverminderd hard en zeggen iedere klant vriendelijk gedag en ‘geniet ervan’. Wat een goedgemutste meisjes.
Bier en kaasfondue
Dan ineens komt er een luid joelend gezelschap mannen voorbij op een bierfiets. Die zie je niet gauw in onze wijk, dus het trekt veel bekijks. Er wordt opgewonden gepraat en de fiets zoeft veel harder voorbij dan je zou denken dat zo’n fiets kan. Of mag. Maar wat een feestje op wielen. Links en rechts hoor ik mensen opmerken dat het er ‘erg gezellig uitziet’.
In de supermarkt kopen we alles waar mijn zoontje zin in heeft voor bij de kaasfondue. Alles wat zijn vriendje er ook altijd bij heeft. Als een blij hondje dartelt hij van schap naar schap. Hij bepaalt wat de pot schaft vandaag.
Waterscooter
Vanmorgen zong mijn dansleraar hard mee met de muziek; in zijn instructie microfoon. Ook vond hij op een van de techno deuntjes de melodie en tekst van ‘toeter op mijn waterscooter’ goed passen. Ik vond dat zelf wel meevallen, maar ik moest hem nageven dat zijn energie aanstekelijk was.
Toen ik vanmorgen een tweede kom honingringetjes volgoot voor mijn jongste, kreeg ik het compliment dat ik de beste moeder ooit ben.
En toen vanavond manlief op het reclame deuntje van de Plus zong: ‘dat is het nadeel van Min!’, heb ik zeker vijf minuten niet normaal kunnen ademen vanwege de slappe lach.
Kersjes
Het was gewoon een zaterdag, zou je zo denken. Maar niet iedere zaterdag is zo. Ik heb niks bijzonders bereikt. Ik had ook geen enkel plan. De was is niet eens gelukt. Maar ik heb een boodschap gedaan, een leuk gesprekje online gevoerd, ik deed een dansje en er is eten op tafel gekomen. Niks spectaculairs, maar alles was versierd met kleine lichtpuntjes en kersjes op de taart.
Ik wist niet wat me overkwam. En het begon gewoon vanmorgen vroeg al.
Klinkt als een fantastische zaterdag 😉
LikeLike